Een nieuwe regel, een nieuwe start: het succesverhaal van Boas’ groep
Ik was op een school waar kinderen veel ruzie hadden en er waren een paar jongens met hele korte lontjes. Omdat er met voetballen in de pauze nog wel eens kinderen die niet meededen flink geraakt werden met de bal mocht er niet meer gevoetbald worden. Het ging hier zo rigoreus dat er geen ballen meer te zien waren buiten op het plein. Een van de jongens die nogal vaak boos werd, had vaak straf en kreeg vaak de schuld. Toen ik met hem hierover een gesprekje had vertelde hij dat hij graag voetbalt. Ik ben met hem gaan overschieten en het gaf hem veel ontspanning.
Toen ik op het schoolplein rondkeek viel het me op dat er veel in groepjes werd gepraat maar weinig gespeeld. Toen ik vroeg waarom er geen ballen waren op het plein hoorde ik van de regel. Het bleek niet mogelijk om van de ene op de andere dag de regel te veranderen. Wel heb ik met de gymleerkracht een aantal spellen uitgekozen om bij de gymles te oefenen. We hebben op het plein een vak af te zetten waar dit spel gespeeld kan worden. Het werd een prachtig schouwspel. De groep van Boas had veel publiek.
Veel kinderen van andere groepen wilde ook meedoen. Uiteindelijk deden zelfs de leerkrachten mee! Boas had al snel geen last meer van zijn boosheid en frustratie. De sfeer was van ruzie omgeslagen naar plezier en trots. Ze konden dit succesvol spelen en als ze het ergens niet over eens waren, konden ze het oplossen! De groep van Boas werd een voorbeeld voor de jongere groepen!