Concentratie van kinderen en welke obstakels er zijn
We verwachten focus en concentratie van kinderen, in het bijzonder op school. Dat ze nadenken voordat ze iets doen of zeggen, luisteren naar wat er gezegd wordt, hun schoolwerk afmaken, rustig op hun stoel blijven zitten. Dit levert bij heel veel kinderen problemen op.
Het bijzondere van de kinderfase is dat de rem het nog niet zo goed doet. Kinderen zijn spontaan, doen zomaar dingen, zonder van te voren na te denken, uiten ongezouten hun waarnemingen en dwarrelen vaak tussen de fantasie en de werkelijkheid door. De rem om eerst te checken of iets wel klopt of sociaal passend is, ontwikkelt zich tot in ieder geval het 26e levensjaar door. Die fase is nuttig om vrijuit, onbevangen, met vallen en opstaan fouten te maken en risico’s te nemen. Hier kunnen de onbegrensde mogelijkheden van het kind verkent worden en hopelijk gaat dit levenslang door.
Tegelijkertijd leven onze kinderen in een wereld vol afleiding, risico’s , verwachtingen, veranderingen waar ouders hun kinderen voor willen behoeden en leerkrachten hen zo snel mogelijk op willen voorbereiden. Best een spagaat soms om kinderen de passende kaders en veiligheid te bieden en voldoende oefenruimte om veilig hun mogelijkheden te verkennen. Het ene kind schreeuwt om meer kaders en is de weg kwijt als leerstof niet stap voor stap wordt aangeboden. Het andere kind schopt tegen de kaders en systemen aan omdat ie het gewoon zelf wil ervaren en proberen.
De onrust en stress die dit veroorzaakt kan er ook uit zien als een concentratie “probleem”: snel afgeleid zijn, wegdromen, chaotisch werken, moeilijk op gang komen, ongemotiveerde werkhouding, onrustig. Maar dit soort symptomen kunnen zoveel meer oorzaken hebben. Het zijn ook de kenmerken van stress of tijdelijk niet lekker in je vel zitten; zorgen over jezelf, thuis, vrienden of de wereld. Concentratie problemen kunnen ook een teken zijn van te kort heeft aan water, zuurstof, suikers, mineralen, vitaminen of juist een teveel aan bepaalde stoffen die in ons eten, drinken of in de lucht zitten.
Dus verwachten dat een kind aan aandacht richt en zich concentreert is een goede training, zeker als het afgewisseld wordt met ruimte om de aandacht te kunnen laten dwalen. Als de natuurlijke afwisseling van aandacht richten en weer loslaten, ga dan op onderzoek naar wat er in de weg zit!